Pod koniec czerwca każdy zakątek sali gimnastycznej SP 9 we Wrocławiu tętnił emocjami – nie jeden, ale dwa dni z rzędu rozbrzmiewały tam dźwięki podsumowań, wzruszeń i radości. Uroczystości zakończenia roku szkolnego 2024/2025 odbyły się w dwóch aktach: w czwartek 26 czerwca – gala pożegnalna dla klas ósmych, i dzień później – uroczystość dla pozostałych uczniów szkoły. Obie w tym samym miejscu, ale każda o odrębnej, głębokiej wymowie.
Czwartkowy wieczór był niczym scena końcowa dobrze znanego, ale wciąż wzruszającego spektaklu. Ósmoklasiści, ubrani odświętnie, z godnością żegnali się ze swoją szkołą podstawową. Gala miała w sobie coś z uroczystości akademickiej – z elementami wzniosłymi, ale też osobistymi. Występy artystyczne, humorystyczne scenki, chwile ciszy i gromkie brawa – wszystko złożyło się na piękne zwieńczenie ośmiu lat wspólnej drogi.
„Za nami wyjątkowy dzień pełen emocji, wzruszeń i pięknych wspomnień” – napisano na szkolnym profilu na Facebooku po gali. Krótkie zdanie, które uchwyciło esencję wieczoru: było wzruszająco, ale nie smutno; elegancko, ale nie sztywno. Przede wszystkim – było wspólnotowo. Tego wieczoru każdy czuł się częścią czegoś większego.
Dzień później, w piątek 27 czerwca, ta sama sala gimnastyczna rozbrzmiała od nowa – tym razem głosami młodszych uczniów. Uroczystość była pogodna, ale nie mniej doniosła. Świadectwa, nagrody, podziękowania, gratulacje – każdy gest, każde słowo miało znaczenie. Dyrekcja szkoły podkreśliła wagę całorocznego wysiłku, zaangażowania i współpracy między nauczycielami, uczniami i rodzicami. Wszystko to – jak zawsze w SP 9 – z dbałością o każdy szczegół i z życzliwym uśmiechem.
Z perspektywy nauczyciela był to moment szczególny. Widzisz uczniów, których uczyłeś przez rok – albo kilka lat – jak stają dumnie po odbiór świadectwa. Czasem to dzieci, które z trudem robiły pierwsze kroki w nowym materiale, a dziś śmiało podchodzą po wyróżnienie. Patrząc na nich, uświadamiasz sobie, że nie wszystko widać w ocenach. Jest postęp, jest dojrzewanie, jest zaufanie – rzeczy, których nie wpisuje się do dziennika, ale które zostają w pamięci nauczyciela na długo.
Wszystko to wydarzyło się w przestrzeni, która zwykle służy ćwiczeniom fizycznym – ale w tych dwóch dniach stała się symboliczną sceną szkolnego życia. Salą pełną wspomnień, wzruszeń i planów na przyszłość.
Teraz czas na wakacje – zasłużone, upragnione, wyczekiwane. Dla uczniów: okazja do przygód, odpoczynku i swobody. Dla nauczycieli – moment oddechu, ale też cichego planowania kolejnego roku. Bo wrzesień przyjdzie szybciej, niż się wydaje. A „Dziewiątka”, jak zawsze, będzie gotowa.
